میر
محمود حسینی استاد شناخته شده در سطح بین المللی در زمینه طراحی
و بافت فرشهای
ایرانی میباشند. خانواده آنها به عالی نسب شناخته شده که به علت
پیچیدگی و ظرافت بالا در
هنر فرش میباشد. میر محمود توانست این لقب را به علت پیشی جستن از
تمام خانواده در امر
فرش بر گیرد. در کارهای میر محمود سایز فرشها از کف سالن به تابلوهای
روی دیوار
تقلیل یافته است. هر اثر او پنجره ای به یک دوره میباشد. او سه بعد
حجم و زمان و حرکت
را به خوبی در کارهای خود گنجانده و توانست کیفیت دنیای واقعی را
ارائه نماید که با سبک
نقاشی اینگونه برابری میکند. او سپس سبک سورالیسم را در کارهای خود
گنجانید و یک
پیچیدگی خاص را در سه بعد زمان و مکان و ریتم آورد. او از سن دوازده
سالگی کار خود
را به عنوان یک بافنده آغاز نمود. تحت نظارت پدرش که خود استادی
در این هنر میباشد
